Aussie - Bushweek
BUSHWEEK. 27-6 // 30-6.
We reden van Cooktown weg rond een uurtje of 12 weg richting Rossville. Uiteindelijk kwamen we aan bij een onverharde zandweg met kuilen en stenen die kriskras door de jungle trok. Na 10 min kwamen we aan bij de ingang en na 160 dollar te hebben betaald konden we KIKI neerzetten en de omgeving in ons opnemen. De mensen bij de ingang waren al super aardig en die namen ook de tijd om met ons een gesprek te voeren dus het begon al goed maar toen we aankwamen werden we door iedereen begroet alsof ze ons al kenden of eerder hadden gezien. We liepen rond en er waren overal hippies en rasta’s.. mensen met paarse broeken en gele shirts, vrouwen met rokken met bellen en kettingen eraan een iedereen was vrolijk en vriendelijk. Op een open plek stonden ze met z’n allen met hoelahoeps en stokken en vlaggen te dansen wat in eerste gezicht ons hard aan het lachen maakte maar op een gegeven moment werd het ‘normaal’ en raakten we in gesprek met een paar mensen. Het was ook heel normaal om tijdens of na een gesprek of gewoon zomaar omdat je het fijn vond, iemand een knuffel te geven. Het gaat om goeie energie. Later in de middag begonnen ze muziek te draaien en ik merkte dat alles werd geaccepteerd en niemand raar werd aangekeken op de manier dat ze aan het dansen waren. Zoals je wel bijvoorbeeld hebt als je gaat stappen in een club in de stad. Dan wordt je meteen in een hokje gestopt. Hier is iedereen gelijk en is alles goed. Ook als iemand bijvoorbeeld een pizza aan het eten was dan werd me een stuk aangeboden.. zo ging dat. Iedereen deelt.
Zo waren er dus 3 podia. Waar er bij eentje constant gekke trip house werd gedraaid waar amper mensen op af kwamen en de Mainstage ging pas vrijdagavond open. Die was nog onder constructie toen wij donderdag aankwamen. De 3e podium was een kleine tent waar techno werd gedraaid dus dat was ook niet ons ding en daar kwamen we ook alleen als de muziek ophield bij de andere tenten. De muziek die de hele dag werd gedraaid was heel gevarieerd. Van Reggea naar HipHop, Dubstep, Danse, House, Elektro naar een mix van al die stijlen door elkaar heen. Ik heb nog nooit zoiets gehoord. De muziek was ongelofelijk. De sfeer onvoorstelbaar en de mensen waren geweldig. De 2e dag kwam er een meisje met ons kletsen en ze bood ons drinken aan en samen met een vriend van haar zijn ze de rest van de dagen op het festival met ons omgegaan. We noemden elkaar zelfs familie. Haha. Emha en Lucius. 2 Aussies uit Byron Bay. Super lief waren ze. Zij heeft me nog geholpen met het opzetten van me tent aangezien ik niet eens wist hoe ik een tent op moest zetten en we wel op een camping zitten. Ik ben vroeger wel eens op een camping geweest maar volgens mij was ik toen ergens aan het spelen en heb ik al het ‘tent-werk’ aan me vader over gelaten. Zo heb ik de laatste 2 dagen doorgebracht in een tent aan een meer omringd door bomen met een mooi groot kampvuur voor me. Ik kan het wel uitleggen en zelfs proberen op camera vast te leggen maar dan nog heb je eigenlijk geen idee van hoe het er echt uit zag dus je moet me maar geloven als ik zeg dat het oogverblindend mooi was. Jim sliep verderop in de bus dus hadden we allebei onze ruimte om te slapen.
Na de eerste avond feesten kwamen we op de 2e dag in de middag erachter dat Jim de avond ervoor een verkeerde linker slipper terug had meegenomen naar de bus. De dansvloer is namelijk gewoon gras en hooi en de helft van de festival bezoekers lopen op hun blote voeten rond en zelfs het dansen bleek lekkerder te zijn op blote voeten. Zo raakten veel slippers verloren. (Tot de dag van vandaag loopt jim nog steeds rond met een bruine en een zebra slipper rond J) We zijn op zoek gegaan naar de waterval waar iedereen het de dag ervoor over had. Het bleek dat we een berg op moesten weer recht de jungle door en tijdens de zweterige reis zagen we nog een slang ons pad kruisen. Het was een kleine zwarte slang. Het was voor mij de 2e ‘wilde’ slang die ik had gezien en voor Jim zijn eerste maar ik vond deze toch specialer omdat het echt voor me voeten was en we in het midden van de jungle liepen en de 1e slang zag ik van een afstandje toen ik op me scooter erlangs reed.
We liepen door en we kwamen uiteindelijk aan bij de mooiste waterval die je ooit in je leven tegen gaat en kan komen. Het had meerdere levels en onderaan zaten mensen te chillen terwijl de zon van bovenaf scheen. Vanaf de lucht af gezien was het zeg maar een gat midden in een groot bos. Dus vanaf onze kant zag je mooie zonnestralen langs de bomen op het water stralen. De waterval was denk ik wel 100 meter hoog en werd door meerdere mensen beklommen wat er heel gevaarlijk uit zag want het was een hele klus om helemaal boven te komen maar het was wel haalbaar. Aangezien ik nog mijn kater moest verwerken heb ik het overgelaten aan de andere. Natuurlijk was er ook een mooie plek om vanaf de zijkant het water in te springen. Het was denk ik zo’n 10 meter hoog en me maatje Igor die weer in Nederland zit zou deze kans zeker niet laten gaan om erin te duiken als hij erbij was geweest. Wat een tikkie vreemd was en Jim opmerkte was dat nadat we een paar minuten op een rots aan het chillen waren hij me wees op 2 oudere kerels die aan de overkant op de zijkant van de waterval in de zon zaten te chillen. Niks mis mee zou je zeggen maar deze gasten waren spiernaakt en het bleek dat er meerdere mensen lekker naakt aan het zwemmen waren. we lagen eerst in een deuk van het lachen maar het hele festival is al een gekke belevenis dat alles wordt geaccepteerd. Dus op een gegeven moment heb je het niet eens meer door en kan je weer genieten van de omgeving. Later werd ons verteld dat het water van de waterval vanaf boven door buizen/pijpen naar beneden werd gepompt en dat het door de grond liep naar verschillende plekken. Vanaf daar kon je het water uit de kranen bijvullen in je fles of wat dan ook om te drinken. Het water bleek namelijk schoon drinkwater te zijn. Volgens sommige zelfs beter dan het water wat je in de supermarkt kan halen. Voor iedereen scheelde het natuurlijk enorm in de kosten. Zo kon je overal het water pakken en gebruiken om te drinken en voor het koken etc.
In de namiddag zijn we weer rond gelopen en we kwamen erachter dat we nergens echt konden douchen. Er zou wel een gebouw ergens moeten zijn met douches maar het bleek onvindbaar te zijn. Dus onze aussie vrienden vertelden ons dat ze altijd het meer in sprongen om zichzelf te wassen. Zo ging dat blijkbaar en zo heb ik dat ook gedaan.
Er liepen ook maar 2 beveiligers rond. Maar ze zijn nooit echt nodig geweest. Er zijn geen gevechten of andere ongeregeldheden geweest. Zo’n chill sfeertje hing er.
Op de derde dag heb ik mijn tent opgezet bij onze lokale vrienden en daar heb ik de laatste 2 nachten in geslapen. Het was een ideale plek met de jungle achter me en een meer voor me. Naast mijn tent was er een plek voor een kampvuur en daar werd ook elke dag gebruik van gemaakt. Overal waar mensen hun tent hadden opgeslagen kon je kampvuurtjes vinden. Ook als in de nacht de muziek was opgehouden werd er muziek gemaakt bij een groot kampvuur ergens op een mooie open plek door middel van gitaren, mondharmonica’s en bongo’s enz. Heel relaxed om nog even rond te hangen als je nog niet te moe was om te gaan slapen. Er waren ook genoeg mensen die rond het kampvuur in slaap vielen.
Zo hebben we ontzettend veel mensen ontmoet en hebben we op de laatste dag van iedereen afscheid nemen. Wij zijn zelf nog gebleven tot laat in de nacht en zijn pas de dag erna in de ochtend vertrokken. Zo zijn we weer de lange weg terug gereden terug naar Palm Cove, Cairns om bij Ryan thuis onze kleren te wassen en een normale douche te nemen.
Bushweek i love you and i will never forget you.
Aussie
Het begin van australie begon niet super goed. Vanwege mist op het vliegveld van Sydney konden we daar niet landen en werden we door verwezen naar Melbourne. Daar kwamen we zo laat aan dat er geen vlucht terug was naar Cairns dus ik had me aansluiting op Sydney al gemist en nu moest ik ook nog een nachtje in Melbourne blijven. De volgende ochtend meteen de eerst vlucht gepakt en toen toch uiteindelijk aangekomen in Cairns waar Jim al stond te wachten. Ik was nog bruiner gekleurd dat hem!! Hij verklaarde al dat hij de laatste tijd bijna elke dag heeft moeten werken en de zon alleen in zijn pauze heeft kunnen zien. Maar dat betekent natuurlijk niet dat ik hem er niet mee kan pesten.
We zijn met de auto meteen vertrokken richting huiswaarts. Dat is dus niet in Cairns maar 30 a 40 min rijden ervandaan genaamd Clifton Beach en hij werkt in het dorpje ernaast Palm Cove. Alles is gelegen aan zee met palmbomen en mooie stranden. Ideaal natuurlijk. Het huis is nu alleen nog maar bewoond door Jim dus ik kon een kamer uitzoeken want het ‘staffhouse’ is een villa met zwembad en een reusachtige achtertuin en meerdere kamers. Over 2 weken zullen er nieuwe werknemers komen. Nadat ik me spullen had gedumpt zijn we rond gaan lopen. Om bij Palm Cove te komen moet je door een park gaan. S’avonds is het best eng omdat er geen verlichting is en je hoort de vreemdste geluiden. Er zijn vogels die geluiden maken dat klinkt dan net alsof er apen in de bomen hangen. Er staan ook overal waarschuwingsborden voor krokodillen en het wordt heel normaal gevonden om slangen en vleermuizen tegen te komen. Niet altijd een pretje dus als je geen zaklamp bij je heb.
Toen we dus door het park heen liepen zagen we ook een kleine walibi iets verderop zitten. Meteen op mijn eerste dag al een kangoeroe gezien! Daarna zijn we op het strand gaan chillen want ik moet toch m’n jetlag verwerken. We zijn ook boodschappen gaan doen en ik kwam erachter dat alles 2x zo duur is als in Nederland. Dus dat wordt beetje krap leven. Jim moet nog 1,5 week werken en heeft nu een week vrij dus we kunnen nog zat doen.
We zijn een dag naar Port Douglas gegaan. Dat is een klein stadje in het noorden. Het wordt door veel backpackers bezocht. Het heeft ook een heel mooi stuk strand en mooie plekken om te picknicken enz. Er zijn ook bij alle stranden plekken waar je gratis je eten kan koken. Iedereen kan er gebruik van maken. Het zijn 2 grote platen waar je op kan bakken en het is gratis. Ideaal voor backpackers maar je ziet ook dat gezinnen er veel gebruik van maken. We zijn ook meerder keren naar de stad gegaan (Cairns) waar je een public pool heb waar iedereen op het grasveld kan zonnen of het water in kan lopen om te chillen. Heel relaxed. S ’avonds zijn we ook een paar keer uitgegaan en dan kom je echt de backpackers tegen. Cairns is namelijk aardig populair voor reizigers. Er is werk te vinden en je kan er vrij goedkoop een kamer vinden. In Cairns hebben we ook onze van KIKI gekocht.
Eigenlijk is er verder niet veel te doen. Er zitten hier overal beach resorts voor de wat rijkere mensen. Het is niet bepaald ideaal voor backpackers om hier lang te blijven. Er is wel goed geld te verdienen maar thats it. elke zaterdag is een Karaoke avond in de enige bar die op dat tijdstip open is. Daar moeten we dan onze lol uit halen. Verder zijn er super veel trouwerijen hier vanwege het bijna altijd mooie weer en omgeving. Dus als we niet in het staffhouse zitten dan zijn we op het strand te vinden. Na een paar dagen heb je het allemaal wel gezien dus zodra Jim klaar was met werken zijn we naar Cape Tribulation vertrokken om daar rond te kijken.
Cape Tribulation werd onze eerste camping. We hadden besloten er 2 dagen te verblijven. Het water was te ruw dus we konden helaas niet snorkelen want er bleken veel zee schildpadden in de buurt te zijn maar het water was niet helder genoeg om rond te kijken. In de avond was er geen wolkje aan de lucht dus de sterren zijn dan zo mooi zichtbaar. Zonde dat ik er geen foto van kon nemen. Later op de avond heb ik de pingpong kampioen van de camping verslagen. Verder hebben we een beetje de jungle verkend en zijn we hagedissen en leguanen tegen gekomen. Ook hebben we een soort van struisvogel gezien maar dan 2 koppen kleiner en te snel voor mij om het op de camera vast te leggen.
Na Cape Tribulation zijn we vertrokken richting Cooktown. We hadden een weekje terug al gehoord dat er ergens in de buurt van Cooktown een festival zou zijn dat een week zou duren en wat we voor geen goud mochten missen en het zou ook 1 van de laatste festivals van het seizoen zijn. Dus begonnen we de lange weg van meer dan 250 kilometers richting Cooktown. We moesten in het begin bergop en onze Van KIKI trok het maar net.. We hebben sommige stukken alleen maar in de 2e versnelling kunnen doen, omdat het gewoon te steil was voor KIKI. Het busje komt uit 1984 maar de motor is nog sterk en we geloofden in haar. Dus met hier en daar een ‘schouderklopje’, aanmoedigingen en veel geluk kwamen we aan op de top. Daarna waren het lange rechte wegen door een woestijn van bomen en droogte.. Onderweg zagen we om de zoveel kilometer dode beesten, van kangoeroes, konijnen enz tot zelfs koeien. En ze liggen te rotten aan de zijkant van de weg tot ze worden opgegeten door de roofvogels die overal in de lucht hangen net zoals de gieren doen in Afrika.
Verder kom je soms niemand tegen en dan ineens uit het niets rijd er dan een super mega grote vrachtwagen langs, zo eentje waardoor de vrachtwagens in Nederland op minibusjes lijken. Dus na een paar uur kwamen we aan in Cooktown. Een mooi klein havenstadje waar we wat voorraad konden inslaan aangezien we hadden gehoord dat het festival midden in de jungle zou zijn en er geen supermarkt in de buurt is. Dus hadden we voor 4 dagen aan eten en drinken gehaald bij de lokale supermarkt. Het was al donker aan het worden dus we besloten de avond in Cooktown te blijven en dan vroeg naar het festival te rijden om een goed plekje voor de bus te vinden voordat het te druk zou zijn.
Landen trip deel 2
Landen trip deel 1
Voordat ik aan me reis begon en nog in het koude Nederland zat, hadden Igor en ik het erover om in een korte tijd meerdere landen te bezoeken en na een maandje Thailand was het eindelijk zover. Erik en Laura gaan ook mee. Beiden zijn klaar met school en samen hebben we de vluchten van te voren geboekt en we hebben de Visa voor Vietnam ook meteen geregeld.
Na een laatste dagje Thailand.. We hebben nog badminton gespeeld :). Zijn we op de trein gestapt richting het Noorden van Thailand om vanaf daar Laos binnen te gaan. Het was heel makkelijk om Laos binnen te komen. Het was maar een klein station en je kon letterlijk Laos gewoon binnen lopen zonder voor je Visa te betalen maar aangezien wij goede burgers zijn gingen we natuurlijk netjes in de rij staan. Verder werden onze tassen ook niet gecontroleerd op wapens of drugs of dergelijke dingen. We werden een minivan in geholpen voor de 5 uur lange rit naar Vang Vieng. Onze eerste stop.
De 5 uur lange rit werd een 2 uur durende rit. Onze chauffeur ging zo hard de bochten door langs de steile bergen met een supermooi uitzicht recht de afgrond in :).Het is al een wonder dat er geen ongelukken zijn gebeurd.
Vang Vieng en Lang Prabang zijn de enige 2 plekken in Laos voor reizigers/toeristen om wat te beleven.. de rest is 'niet zo bijzonder'. Het is meer een soort van tussenstop naar Cambodja of Vietnam..
Vang Vieng: We hebben scooters gehuurd en zijn naar de Blue Lagoon gegaan. Hier kon je vanaf een boom die boven het blauw/groene water hing het water inspringen. Er waren 2 takken waarvan je dat kon doen en ik begon vanaf de eerst eraf te duiken wat al een mooie hoogte was maar Igor heeft blijkbaar iets met hoogtes. Hij heeft dat trotse Bosnische gevoel in zich dat al begint te kriebelen als hij een waterval of brug ziet met een kans om het water in te duiken. Dan zie je al die 'twinkle in his eyes'. Dus hij klimt naar de hoogste tak en terwijl alle mensen toekijken duikt hij met een mooie sprong het water in (nou mooi... beentjes igor beentjes :) en ja natuurlijk ben ik er ook een keertje af gesprongen maar dan gewoon normaal met de beentjes eerst het water in. Toch heel knap hoe hij dat doet. Erik kon natuurlijk ook niet achter blijven en dook ook vanaf de hoogste tak.. alleen liet hij zich meer vallen dan dat hij dook.. toch respect. Na al het waterpret gingen we een super grote grot in met lampjes op onze hoofden, want het was pikkedonker daarbinnen. heel mooi allemaal.
Daarna zijn we terug gereden langs rijstvelden en zijn we nog bij een andere waterval gestopt maar omdat we niet in het regenseizoen zitten was deze waterval niet zo spectaculair, evenals de rijstvelden die ook gortdroog waren. Terwijl we terugreden ging de zon al langzaam onder en kwamen we erachter dat de lichten van mijn scooter het niet deden. De achterrem begaf het ook dus het werd nog een spannende rit terug. Ik ben vergeten te vertellen dat er maar 1 geasfalteerde weg is in Vang Vieng dus overal waar we reden waren de wegen van zand met duizenden stenen.. en geen kiezelsteentjes maar stenen zo groot als tennisballen en lekker overal verspreid zodat het meer een spelletje werd om al de stenen te ontwijken. We zouden merken dat gedurende de reis overal de scooters wel iets mankeren. Ookal doen we een grondige check. De scooters zijn ook niet gemaakt om op dat soort paden te rijden dus het is op zich wel logisch maar af en toe is het ook levensgevaarlijk. gelukkig zijn we allemaal heelhuids thuisgekomen uiteindelijk.
6-5 Vandaag heb ik de beste Baquette met scrambled egg gegeten. mag ook best vermeld worden. Daarna zijn we met een minivan naar een grot gegaan om daar te gaan tube. In onze groep zaten 3 Thaise kerels. eentje was echt niet goed in zijn hoofd. hij had een hele outfit van Angrybirds aan. ja van dat spelletje) pet inbegrepen. verder super leuke gasten hoor. we moesten wel 1000 keer op de foto met ze.. uiteindelijk gingen we op grote ronde banden het water in om vanaf daar via een touw de grot in te gaan. een leuke ervaring.. Na de lunch gingen we weer een stukje verder rijden om met kajakken de rivier over te gaan. De rivier was niet super wild vanwege het droge weer de afgelopen maanden maar op bepaalde plekken was het wel wat wilder en raakten we ook een paar rotsen. er kwam nog een flinke scheur in mijn kajak maar verder hebben we het gered. Erik en ik zaten samen in een kajak en we kwamen als eerste aan. Na alles hebben we nog een massage gepakt en daarna gegeten. Erik is heel ziek geworden door het eten van loempia's, die ik ook heb gegeten maar ik had nergens last van. Hij is uiteindelijk ook nog 2 dagen gebleven terwijl wij de nachtbus hadden gepakt om verder te rezien naar Lang Prabang.
7-5: Aangekomen om 4:30 hebben we een goede guesthouse opgezocht om wat slaap te pakken, want die nachtbussen zijn 3x niks. ik kan maar niet in slaap vallen als we daarmee reizen. In de ochtend zijn we naar de mooiste waterval gegaan die ik tot nu toe heb gezien. 5 minuten van de waterval vandaan zat er een opvang centrum voor aziatische beren. opvallend genoeg werkten er alleen 'blanken' bij het opvangcentrum... Aan het eind van de waterval liep het water in lagen af naar beneden dus we konden nog zwemmen en Igor kon weer een mooie duik maken. Op het moment dat ik het wat was ingesprongen en richting de kant zwom werd ik in mijn voeten gebeten. Het bleken dus schoonmaak vissen te zijn.die je dode huid opeten.. Het blijkt heel goed voor je te zijn. Alleen sommige visjes waren wat groter dan de andere visjes dus was het af en toe geen kietelen meer wat ze deden.
In de avond zijn we via een verlichte bamboe brug naar de andere kant van de rivier gegaan om heerlijk te fonduen. ik dacht altijd dat je dan je eten in kaas moest dippen enz maar het bleek dat we onze vlees konden roosteren/grillen. heeeel lekker was het. Daarna zijn we nog naar het bowlingcentrum gegaan. Alle barretjes en cafe's waren dicht dus alle toeristen, backpackers en dronken locals waren hier te vinden. Binnen was er complete chaos. ze doen niet aan reserveren en hebben totaal geen systeem om te zorgen dat iedereen kan bowlen dus er werd overal voor gedrongen of samen gespeeld. het zag er uiteindleijk best gezellilg uit. Dus niet aan bowlen toegekomen en zijn we later maar huiswaarts gegaan
8-5: Vandaag naar tempel poushi gegaan. eerst weer 400 treden omhoog geklommen om vanaf daar over alles en iedereen heen te kijken. een supermooi uitzicht. Daarna zijn we nog de nachtmarkt over gegagan. elke kraam heeft praktisch hetzelfde dus het zoeken van leuke souvenirs gaat heel moeizaam. Aan het eind van de avond hebben we onze spullen gepakt en zijn we de slaapbus ingestapt voor de 24 uur lange rit naar Vietnam.
De slaapbus was eerder een partybus. Overal party lichten in alle kleuren en een grote tv en housemuziek aan plus een kleine vietnamese dictator als een soort supervisor die iedereen bevelen gaf. 'hier zitten' 'slippers uit in de bus' enz. Uiteraard kreeg hij de bijnaam 'De Generaal'. De reis zelf begon eerst goed omdat er niemand naast mij lag maar mijn geluk was van korte duur. Na een uurtje kwam er een dronken vietnamees naast me.. een lang verhaal maar het was geen fijne rit.. heel irritant ventje. na 3kwart van de rit is hij er eindelijk uitgestapt. Bij de grens wou De Generaal mijn paspoort niet uit me tas halen die nog onderin de bus zat..een andere cheuffeur deed het uiteindelijk wel voor me. Vietnam binnenkomen ging wat langzamer dan Laos maar het is ons zonder problemen gelukt.
Full Moon Party / Kao Yai National Park
Voetbal / Songkran / 300 stairs temple
Songkran begint.
Igorvoetbalt elke vrijdagavondmetthaisejongens die hij heeft ontmoet in Kho Phangan een paar maanden terug. Dus we hebben onze spullen gepakt en zijn met de taxi naar een overdekt voetbalveld gegaan. Het veld was verlicht en wij waren natuurlijk de enige witte jongens.. het werd een 8 tegen 8 party. De jongens zonder shirtjes tegen de jongens met de blauwe of oranje hesjes. We wonnen de eerste pot met 3-0 en ik speelde natuurlijjk rechtsbuiten, wat mijn positie ook was toen ik nog een kleine jonge knul was en ik moet zeggen dat ik toch een paar mooie acties had en een paar man voorbij kon gaan ook al heb ik een hele tijd niet meer intensief gevoetbald en deze jongens waren allemaal kundig met de bal.Ikhad zelf geen schoenen aan met noppen eronder dus ik gleed regelmatig weg op het kunstgras. Ik droeg oude afgetrapte hardloop schoenen van Igor. Dus een mooie trap met de buitenkant van de schoen zoals mijn vader altijd deed en ons is bijgeleerd (nog steeds wordt het tijdens een zondagavond Eredivisie vermeld) lukte tot 3 keer aan toe niet.
Nadat Igor 2 keer op mooie wijze had gescoord kon ik natuurlijk niet achterblijven en na 3 wedstrijden en veel flessen water te hebben geconsumeerd kwamen de eerste 2 doelpunten van wedstrijd nummer 4 van mijn schoentjes af. Trots!J
Na de pot een heerlijke koude douche gepakt en toen met de boys naar een klein barretje gegaan ergens in the middle of nowhere. Met 15 man zaten we daar heerlijk te eten en te drinken met live thais muziek op de achtergrond. Igor kende de boys al langer maar ik werd in de groep opgenomen alsof ik 1 van hun was en ze al jaren kenden. We werden wegwijs gemaakt met de thaise gebruiken en de verhalen gingen over en weer. Op een gegeven moment kwam er een kerel bijzitten met de naam Legg. Hij keek me aan en het eerste wat hij zei was ‘Heeej Frank Ribery!!’ toen begon iedereen me vanaf dat moment Ribery te noemen. Ik lijk natuurlijk niet op die voetballer van Bayern Munchen, maar 14 thaise jongens die allemaal dat blijkbaar zien in mij… daar moet wel enig vorm van waarheid in zitten he..?? (Mijn koppie is natuurlijk veel knapper).
Toen de klok middernacht sloeg feliciteerden we iedereen een gelukkig Songkran (Thais Nieuwjaar) en een klein uurtje later hebben we onze waterpistolen oftewel supersoocers gekregen en zijn we met de taxi naar huis gegaan. In de avond hebben we nog onze pistolen getest vanaf het balkon en op elkaar natuurlijk en daarna zijn we direct in slaap gevallen.
13-4-13.
Songkran! Het waterfestival waar iedereen elkaar nat maakt en je een soort witte poeder of klei op je gezicht krijgt gesmeerd. Geen idee trouwens waar dat voor staat maar ze vieren er het nieuwe jaar mee dus het werd allemaal geaccepteerd met een grote glimlach. (Check de foto’s!) Dus na een korte busreis sloten wij ons aan bij 2 schoolvriendinnen van Igor en zijn we richting ‘Silo’ gegaan. Het was zo’n grote mensen massa dat we er af en toe nauwelijks doorheen kwamen dus we besloten om een goede spot uit te zoeken om vanaf daar onze pistolen bij te vullen met ijskoud water wat een veel leuker effect heeft als je er mensen recht in het gezicht mee raakt. Zo ‘wonnen’ we ook veel battles tussen soms grote groepen mensen die ons allemaal wilden aanpakken. Zodra ze het ijskoude water van ons terug kregen gevuurd renden ze allemaal hard weg op een paar die-hards na. Zelfs kleine kinder van 5 tot 15 jaar oud deden mee. Superlachen dus allemaal en het festival duurt in totaal 3 dagen dus genoeg plezier. Zie het als 3 Koninginnedagen op rij.
Als ze overall op de wereld zo hun nieuwjaar zouden vieren zou dat toch zoveel mooier eruit zien dan al dat gevaarllijke vuurwerk om je heen.. Natuurlijk moet er wel vuurwerk bij zijn maar mijn beeld daarvan zou dan zijn dat er verschillende vuurwerk shows zouden zijn en verder zou iedereen elkaar kunnen bekogelen met water.. het brengt zoveel vreugde met zich mee het is ongelofelijk. Jong en oud loopt rond met een waterpistool en overall zie je pickup trucks met daarop grote tonnen met water waardoor je met emmers ervan wordt bekogeld. Zo kan iedereen mee doen. Geen vingers die de volgende ochtend worden geteld maar een natte vloer die wordt gedweild.
(Een week later hoorde ik dat er dus overal in Thailand in die drie dagen 300 doden zijn gevallen)
In deavond zijn we nog naar een supergroot feest gegaan waar een hele straat is afgesloten en omgetoverd tot 1 groot feest gebeuren. Duizenden mensen die op muziek doorgaan met het festival dus overal waterkannonen enz. . Aan het eind van de avond nog lekker gegeten en de planning was om de taxi te pakken om naar huis te gaan maar ik had nog trek dus ik liep naar een kraam waar ze kip verkochten en ik werd nog gewaarschuwd door 1 van de meiden dat ik beter niks kon eten omdat zij al eerder ziek is geworden ervan maar mijn buikje had trek in die gefrituurde kip dus ben er toch voor gegaan en ja hoor de volgende ochtend werd ik wakker met pijn in de buik en zat ik flink aan de dunne ….. Nu ik dit aan het tikken ben zijn we een week verder en heb ik er nog steeds last van ook al voel ik me lichamelijk vrij goed.Hahaha smakeljk verhaal wordt het nu ineens he haha. Dus ik heb besloten om morgen toch maar even naar het ziekenhuis te gaan om te kijken wat ze voor me kunnen doen.
Dus na de eerste dag van Songkran zijn we de trein in gegaan om naar Chiang Mai te gaan om daar verder het festival te vieren. Het is allom bekend dat het festival in Chiang Mai nog mooier is dan waar dan ook in Thailand. Natuurlijk kwamen we weer later aan dan normaal dus we hadden snel onze spullen gedropt in het hotel om daarna nog mee te doen met de festiviteiten.
We hebben in de nacht nog bij een bar van live muziek genoten en heerlijk gedanst.. Daarna ook nog de nachtmarkt opgezocht en eindelijk me eerste Thaise Oil Massage gekregen. Persoonlijk vond ik wel dat ze wat harder kon zijn maar verder was het wel lekker..
De volgende dag zijn we met scooters naar de Tiger Kingdom gegaan en hebben we met tijgertjes van ongeveer 3 maanden oud gespeeld, geaaid en zijn we op de foto gegaan.
18-4-13.
300 stairs temple.
Met z’n vieren zijn we op 2 scooters richting de 300 stairs tempel gegaan.
Echt weer een tour de france ritje berg opwaarts met weer een mooi uitzicht over noord-thailand. Eindelijk aangekomen bezweet en wel moesten we eerst nog de 300 treden beklimmen om daar de mooie tempel te bezoeken. Heel mooi natuurlijk zoals elke tempel eruit ziet en overal stonden kisten waar je geld aan kan doneren zodat ze de tempel schoon kunnen houden en de monikken te eten kunnen geven.. maar het viel me op dat er bij elk klein tot groot standbeeldje een geldkistje stond.. Die monnikken gaan volgens mij elke avond uit eten haha.. daarna nog lekker lokaal gegeten en weer op de scooter gesprongen. Ik ben samen met mijn bijrijdster Celine uit frankrijk naar watervallen gaan kijken om ons later weer toe te voegen bij de rest van de groep die allemaal aan het leren waren voor hun examens eind van de maand. Daarna met haast de scooters terug gebracht en de bus terug gepakt richting Bangkok.
Het is nu de 28e hier en heb niet eerder aan mijn ‘dagboek’ kunnen werken, omdat de keyboard van mijn laptop het heeft begeven.Nadat er een paar drankjes tijdens feestjes in almere overheen zijn gegaan was ik al bang dat hij het op een dag niet meer zou doen en dat moment is aangebroken. Dus vandaag heb ik een externe keyboard gekocht en kan ik iedereen weer op de hoogte houden van mijn dagelijkse avonturen.
Ik heb al zoveel meegemaakt en weet daarom niet meer op welke dag ik precies iets heb gedaan en kan niet alle details meer naar boven halen dus van de 19-4-13 t/m de 23e weet ik dus niet meer pecies wat ik allemaal heb gedaan en in welke volgorde dus het wordt mix van alle dagen.
Vanavond zijn Igor en ik met z’n 2en in de avond naar Nana gegaan. Dat is een bushalte/metrohalte. Maar in de omgeving zit van alles.. van nette clubs tot kleine barren op straat tot de ladyboys en de skybars. Igor zijn favoriete stek is een oude Volkswagen busje die is omgetovert tot bar. Dus de zijlkant en dak zijn opzij geschoven en je kan daar aan de bar aan de raamkant zitten terwijl er muziek wordt gedraaid. Heel chill. We zijn ook nog even naar een skybar gegaan. Skybars zijn barren die bovenop hotels zitten en waar je onder het genot van een drankje een mooi uitzicht hebt over Bangkok. Heeeel mooi die barren.
Na een mooie boottocht over de rivier ben ik vandaag aangekomen bij Grand Central Palace. Ik ben wel een beetje uitgekeken op tempels maar deze is tot nu toe de mooiste. Heel gedetaileerd. Prachtig spul ja.. Deze tempel is gebouwd door de 1e Keizer van Thailand en in de loop der jaren door de opvolgende Keizers verder uitgebouwd. veel goud natuurlijk en hier en daar een buddha beeld waar iedereen voor knielt en je mag ook niet naar binnen met je slippers/schoenen aan. Verder was er nog een muurschilderij die om het hele comlex heen loopt met daarop de geschiedenis van Thailand. Het lijkt wel een stripverhaal.
Ik heb nog steeds last van me buik dus heb besloten om toch maar naar het ziekenhuis te zijn. Daar kreeg ik me toch een naald in me zij.. pfff het begin van een antibiotica keur.
Thailand Deel 2. 5-4-13 / 10-4-13
Na een korte busreis met igor zijn minibox aangesloten op mijn laptop vermaakten we de bus met heerlijke muziek al zeg ik het zelf. Toen kwamen we aan bij de Ferry en moesten we dus weer wachten vanwege het te laat zijn en dit keer was het 4 uur wachten.. dus even gepit en na een film op de laptop van igor gekeken te hebben zijn we de Ferry opgestapt voor de 2 uur lange rit naar Koh Tao.
Toen we aankwamen zijn we direct naar de Duikersschool gegaan.
Imperian Divingschool. Wat een Nederlandse duikschool is. Wat me trouwens nog opviel voordat we bij de duikschool aankwamen en wat ik niet mag vergeten was dat terwijl we naar boven liepen naar de duikschool een kerel voorbij kwam op een scooter met een kind voorop. Dit is heel normaal natuurlijk in Thailand. Soms zitten ze zelfs met z’n 3en of 4en erop maar wat deze kerel zo bijzonder maakte is dat hij met zijn linkerhand de scooter bestuurde en met zijn rechter zijn kind de fles aan het geven was.. kan het nog gekker hier!!!.. moest het even vermelden. Verder over de duikschool..
We waren laat dus konden niet meer meegaan om te duiken en ze hebben ons beetje weg wijs gemaakt. Onze Duikinstructeur Paul was zelf ook Nederlands dus hij hielp met het 1 en ander. We kregen zelfs een kamer op hun kosten maar het was zo armzalig en de douche hing letterlijk boven de wc!! Dus we zijn iets beters gaan opzoeken met airco en meer ruimte en luxe. Ondertussen wel via Paul ergens scooters gehuurd en daarmee rondgereden en uiteindelijk een mooie hotel gevonden voor een redelijke prijs. Natuurlijk paar biertjes gehaald en in de avond rond gereden. Uiteindelijk zijn we naar Sairee Beach gegaan waar allemaal beach tenten stonden met muziek en mensen en gezellighied. Overall waren er locals die met vuuracrobatiek ons vermaakten. Heel mooi om te zien. We hebben zelfs touwtje gesprongen met een touw wat dus in vuur en vlam stond. Jaaa het staat zelfs op tape.
7-4-‘13
De volgende dag om 10 uur gemeld bij Paul en na een korte rondleiding kregen we wat theorie kregen we meteen paar quizjes en mochten we de duikuitrusting passen. Na een lange lunchpauze kwamen we terug bij Imperian en gingen we met onze spullen naar de boot en vaarden we naar een klein eilandje naast Koh Tao, duikplaats Japanese Garden, waar we meteen vanaf de boot met onze duikuitrusting aan het water insprongen en naar het strand zwommen om in 1,5 meter diep water aan onze oefeningen te beginnen.
We deden alle oefeningen zo goed en zo snel dat we al verder gingen met oefeningen die we eigenlijk de dag erna zouden doen dus Paul was tevreden. Na alle oefeningen mochten we terug naar de boot om even wat heerlijke watermeloen en 'koekies' zoals paul dat zegt, te eten om daarna onze eerste duik te gaan doen.
Ik had door dat ik toch veel last van me oren kreeg, vooral van me rechteroor, en het ‘klaren’ verliep moeizaam maar uiteindelijk waren we op de bodem en zijn we 29 min onder water wezen duiken!!
Blijkbaar zijn Igor en ik natuur talenten. J Daarna terug naar de kust en kregen we beide een eigen logbook en zelfs wat huiswerk mee.. jaaa huiswerk op onze vakanties. Maar wij vonden natuurlijk het nachtleven en het Chang-bier wat interresanter dan dat huiswerk dus we zijn in de avond met onze scooters erop uitgegaan. Halverwege het rijden begon de weg een soort van achtbaan te worden met heuveltjes waar de beste Tour de France bergbeklimmer bang van zou worden.Uiteindelijk kwamen we bij een uitkijkpost aan het meest Noordelijke punt van het eiland wat een supermooi uitzicht gaf over Koh Tao. Na een paar foto’s te hebben gemaakt zijn we richting Sairee beah gegaan om ons weer te mengen in het nachtleven.
8-4-‘13
Om 9 uur gemeld op de duikschool. Na een paar quizjes die we makkelijk haalden (100% score!!) zijn we dus weer de boot opgegaan om nu naar de duikplaats Aow Leuk te gaan. Daar deden we dit keer de oefeningen meteen onder water wat wel spannend was maar na enkele minuten verliep het zo goed dat we zo snel klaar waren en gereed waren om wat dieper te gaan duiken (12 mtr) en we ook echt meer zagen. Mooi koraal en mooie vissen.Na het duiken konden we nog een paar mooie duiken van de boot af maken.
9-4-’13.
Dit keer dus om 7:45 gemeld en na onze koffie en ontbijt bij de buren gehaald te hebben, zijn we dit keer dus de boot opgegaan om verder de ocean op te gaan om daar 2 mooie duiken te maken.
Iedereen had het over de kans dat we walvishaaien zouden kunnen zien maar dit is uiteindelijk niet gebeurd. Helaas. De zee was wel tikkie ruw maar zijn de boot afgesprongen en naar een boei gezwommen en begonnen met afdalen. Dit keer waren mijn oren totaal niet pijnlijk en had ik alles goed onder controle. We konden rustig afdalen om eerst 2 oefeningen te doen waarna we gingen duiken,. We hebben zoveel mooi gezien. Het was prachtig. Precies wat je wilt zien. Mooi koraal.Standaard vissen maar ook mooie grote vissen en igor en ik hadden eindelijk een mooie balans en bleven op een goede hoogte zwemmen. Het ging ons makkelijk af en we konden lekker geinen onder water.. we hebben een scorpion fish, crocodile fish, trigger fish, nemo en nog meer gezien.. ik ken ze niet meer allemaal bij naam maar het was een ervaring wat ik altijd al had willen doen en ben blij dat ik eindelijk heb doorgezet dit te doen.
Na het duiken hebben we snel tickets geboekt. Igor terug naar Bangkok omdat hij weer naar school moest de volgende dag en ik heb ervoor gekozen om de ferry te pakken naar Koh Phangan. De laatste boten gingen al 3 uur later dus we moesten ons haasten. We hadden ons voor het duiken al uitgecheckt bij het hotel dus na de tickets gingen we snel wat eten om daarna terug te gaan naar Imperian om het examen te maken. We mochten 12 fout hebben van de 50 meerkeuze vragen. Igor had er 3 en ik 10 maar na een correctie werd het 8 dus beiden geslaagd. Daarna meteen de scooters terug gebracht, betaald en naar de pier gegaan. Daar afscheid genomen en beiden op de ferry gesprongen.
We hebben nooit afscheid van Paul kunnen nemen, omdat hij met een andere groep mee moest gaan in de middag terwijl wij aan het eten waren maar het mooie was dat toen ik op de ferry zat, de boot een tussenstop maakte bij de Japanese Garden duikspot en de ferry langs de boot van de duikschool van ging en ik Paul van een afstand zag staan. Na 2 keer schreeuwen zwaaiden we naar elkaar en hadden we toch een soort van afscheid. Mooi moment was het.
De boot ging toen verder naar Koh Phangan. Na een uurtje varen kwam ik aan waar ik direct een scooter huurde het eiland rond ging op zoek naar Suncliff Resort bij Haad Rin.
Na 20 min kwam ik erachter dat ik verkeerd was gegaan dus ik kon terug gaan en dik een uur later en 100 locals gevraagd te hebben waar ik moest zijn kwam ik aan bij Suncliff Resort. De kamer gecheckt en ik was meteen verkocht. Mooi 2 persoonsbed, super ruime badkamer met aparte pisbak, wc ruime douche en supergroot balkon met daarop een koelkast en gootsteentje en jaaaa een hangmat waar ik op dit moment nu inzit en alles uit tik. Ondertussen zitten er 2 salamanders of hagedissen bij de 2 lampen alle vliegende insecten die op het licht afkomen op te eten.
Morgen ga ik kijken of ik een rondje kan maken over dit eiland om te kijken wat er te doen is.
10-4-‘13
Even gevraagd bij de balie wat er te doen is en toen op de scooter gesprongen en via de westkant naar het noorden gegaan. Ik kwam langs een olifanten verblijf. Het was best zielig om te zien aangezien de olifanten niet vrij konden rondlopen. Ze zaten met hun poten vast aan kettingen. Eentje zag er ook duidelijk geirriteerd uit en probeerde de ketting los te krijgen. Ik wil toch ooit een tripje maken op een olifant maar ben toch maar door gereden, het zag er niet zo vriendelijk uit. Dus ben door gereden en volgde een bord naar het Phangan Waterfall. Zo kwam ik per ongeluk bij een andere olifanten excursie. Die ik heb ik dan ook meteen gedaan. Heel leuk natuurlijk. Ik mocht in de nek van de olifant zitten en we zijn zelfs door het water gegaan met z’n tweeen. Na de trip mocht ik de olifant bananen voeren. Gulzig vrouwtje was het.
Na de olifant even ‘hand’ te hebben gegeven ben ik de berg op geklomen om de waterval te bewonderen en er eindelijk te zijn aangekomen bleek er geen water vanaf te komen dus ik ben maar door naar boven geklommen, omdat ik dacht dat er waarschijnlijk een betere moest zijn maar na ongeveer 300 meter stijl omhoog te hebben geklommen kwam ik erachter dat ik op een ‘tracking-pad’ liep en ik al bijna op de top was. Ik zweette me kapot en deed ook alles op mijn slippers wat dus eigenlijk bedoel was voor klimmers met uitrusting. Haha gekkenwerk was het, want het begon ook nog eens zachtjes aan te regenen en dat maakte het alleen maar gevaarlijker dus ben met een hoog tempo naar beneden gegaan. Helemaal doorweekt kwam ik veilig aan bij mijn scooter en ben snel richting huis gereden terwijl het nog steeds rustig aan het regenen was. Het werd daardoor ook gladder op de weg en ik was al lang blij dat ik veilig thuis aankwam zonder onderuit te gaan. Je moet je voorstellen dat de locals gewoon met 60 of 70 km per uur me inhaalden. haha idioten zijn het.
Mijn benen waren helemaal op van de beklimming dus ben vroeg gaan pitten.
Volgende dag ben ik op zoek gegaan naar een plek waar ik Jet ski kon huren maar uiteindelijk heb ik het niet gevonden dus ik heb in de middag tickets gehaald voor de terug weg, heb me scooter gedropt en ben met de Ferry terug naar Bangkok gegaan. Daar aangekomen de bus gepakt en later een taxi om naar het treinstation te komen. Daar moest ik 2 uur wachten dus heb ik wat gegeten terwijl het begonte regenen en te donderen dus de bliksem sloeg in en de hele stad zat zonder elektriciteit. dus snel naar het station gegaan om te wachten op de trein. Daarna meteen me bedje opgezocht om te gaan pitten. Natuurlijk kwam de trein 2 uur later aan dan gepland in Bangkok. Meteen de taxi gepakt naar huis en nu klaar om weer de stad in te gaan.
Ik moet nog steeds een Thaise massage nemen en ik moet ook op zoek gaan naar water pistolen oftewel Supersoocers. Morgen begint hier in BK het waterfestival ‘Sonkran’ dus we moeten wel goed voorbereid zijn. Daarnagaan we zondagnacht meteen door om naar Chaing Mai te gaan om daar ook het waterfestival te vieren.
Dit schrijf ik later wel verder. me accu van me latop is op en er zijn geen stop contacten hier..
ciao groetjes uit Thailand