Songkran begint.

Igorvoetbalt elke vrijdagavondmetthaisejongens die hij heeft ontmoet in Kho Phangan een paar maanden terug. Dus we hebben onze spullen gepakt en zijn met de taxi naar een overdekt voetbalveld gegaan. Het veld was verlicht en wij waren natuurlijk de enige witte jongens.. het werd een 8 tegen 8 party. De jongens zonder shirtjes tegen de jongens met de blauwe of oranje hesjes. We wonnen de eerste pot met 3-0 en ik speelde natuurlijjk rechtsbuiten, wat mijn positie ook was toen ik nog een kleine jonge knul was en ik moet zeggen dat ik toch een paar mooie acties had en een paar man voorbij kon gaan ook al heb ik een hele tijd niet meer intensief gevoetbald en deze jongens waren allemaal kundig met de bal.Ikhad zelf geen schoenen aan met noppen eronder dus ik gleed regelmatig weg op het kunstgras. Ik droeg oude afgetrapte hardloop schoenen van Igor. Dus een mooie trap met de buitenkant van de schoen zoals mijn vader altijd deed en ons is bijgeleerd (nog steeds wordt het tijdens een zondagavond Eredivisie vermeld) lukte tot 3 keer aan toe niet.

Nadat Igor 2 keer op mooie wijze had gescoord kon ik natuurlijk niet achterblijven en na 3 wedstrijden en veel flessen water te hebben geconsumeerd kwamen de eerste 2 doelpunten van wedstrijd nummer 4 van mijn schoentjes af. Trots!J

Na de pot een heerlijke koude douche gepakt en toen met de boys naar een klein barretje gegaan ergens in the middle of nowhere. Met 15 man zaten we daar heerlijk te eten en te drinken met live thais muziek op de achtergrond. Igor kende de boys al langer maar ik werd in de groep opgenomen alsof ik 1 van hun was en ze al jaren kenden. We werden wegwijs gemaakt met de thaise gebruiken en de verhalen gingen over en weer. Op een gegeven moment kwam er een kerel bijzitten met de naam Legg. Hij keek me aan en het eerste wat hij zei was ‘Heeej Frank Ribery!!’ toen begon iedereen me vanaf dat moment Ribery te noemen. Ik lijk natuurlijk niet op die voetballer van Bayern Munchen, maar 14 thaise jongens die allemaal dat blijkbaar zien in mij… daar moet wel enig vorm van waarheid in zitten he..?? (Mijn koppie is natuurlijk veel knapper).

Toen de klok middernacht sloeg feliciteerden we iedereen een gelukkig Songkran (Thais Nieuwjaar) en een klein uurtje later hebben we onze waterpistolen oftewel supersoocers gekregen en zijn we met de taxi naar huis gegaan. In de avond hebben we nog onze pistolen getest vanaf het balkon en op elkaar natuurlijk en daarna zijn we direct in slaap gevallen.

13-4-13.

Songkran! Het waterfestival waar iedereen elkaar nat maakt en je een soort witte poeder of klei op je gezicht krijgt gesmeerd. Geen idee trouwens waar dat voor staat maar ze vieren er het nieuwe jaar mee dus het werd allemaal geaccepteerd met een grote glimlach. (Check de foto’s!) Dus na een korte busreis sloten wij ons aan bij 2 schoolvriendinnen van Igor en zijn we richting ‘Silo’ gegaan. Het was zo’n grote mensen massa dat we er af en toe nauwelijks doorheen kwamen dus we besloten om een goede spot uit te zoeken om vanaf daar onze pistolen bij te vullen met ijskoud water wat een veel leuker effect heeft als je er mensen recht in het gezicht mee raakt. Zo ‘wonnen’ we ook veel battles tussen soms grote groepen mensen die ons allemaal wilden aanpakken. Zodra ze het ijskoude water van ons terug kregen gevuurd renden ze allemaal hard weg op een paar die-hards na. Zelfs kleine kinder van 5 tot 15 jaar oud deden mee. Superlachen dus allemaal en het festival duurt in totaal 3 dagen dus genoeg plezier. Zie het als 3 Koninginnedagen op rij.

Als ze overall op de wereld zo hun nieuwjaar zouden vieren zou dat toch zoveel mooier eruit zien dan al dat gevaarllijke vuurwerk om je heen.. Natuurlijk moet er wel vuurwerk bij zijn maar mijn beeld daarvan zou dan zijn dat er verschillende vuurwerk shows zouden zijn en verder zou iedereen elkaar kunnen bekogelen met water.. het brengt zoveel vreugde met zich mee het is ongelofelijk. Jong en oud loopt rond met een waterpistool en overall zie je pickup trucks met daarop grote tonnen met water waardoor je met emmers ervan wordt bekogeld. Zo kan iedereen mee doen. Geen vingers die de volgende ochtend worden geteld maar een natte vloer die wordt gedweild.

(Een week later hoorde ik dat er dus overal in Thailand in die drie dagen 300 doden zijn gevallen)

In deavond zijn we nog naar een supergroot feest gegaan waar een hele straat is afgesloten en omgetoverd tot 1 groot feest gebeuren. Duizenden mensen die op muziek doorgaan met het festival dus overal waterkannonen enz. . Aan het eind van de avond nog lekker gegeten en de planning was om de taxi te pakken om naar huis te gaan maar ik had nog trek dus ik liep naar een kraam waar ze kip verkochten en ik werd nog gewaarschuwd door 1 van de meiden dat ik beter niks kon eten omdat zij al eerder ziek is geworden ervan maar mijn buikje had trek in die gefrituurde kip dus ben er toch voor gegaan en ja hoor de volgende ochtend werd ik wakker met pijn in de buik en zat ik flink aan de dunne ….. Nu ik dit aan het tikken ben zijn we een week verder en heb ik er nog steeds last van ook al voel ik me lichamelijk vrij goed.Hahaha smakeljk verhaal wordt het nu ineens he haha. Dus ik heb besloten om morgen toch maar even naar het ziekenhuis te gaan om te kijken wat ze voor me kunnen doen.

Dus na de eerste dag van Songkran zijn we de trein in gegaan om naar Chiang Mai te gaan om daar verder het festival te vieren. Het is allom bekend dat het festival in Chiang Mai nog mooier is dan waar dan ook in Thailand. Natuurlijk kwamen we weer later aan dan normaal dus we hadden snel onze spullen gedropt in het hotel om daarna nog mee te doen met de festiviteiten.

We hebben in de nacht nog bij een bar van live muziek genoten en heerlijk gedanst.. Daarna ook nog de nachtmarkt opgezocht en eindelijk me eerste Thaise Oil Massage gekregen. Persoonlijk vond ik wel dat ze wat harder kon zijn maar verder was het wel lekker..

De volgende dag zijn we met scooters naar de Tiger Kingdom gegaan en hebben we met tijgertjes van ongeveer 3 maanden oud gespeeld, geaaid en zijn we op de foto gegaan.

18-4-13.

300 stairs temple.

Met z’n vieren zijn we op 2 scooters richting de 300 stairs tempel gegaan.

Echt weer een tour de france ritje berg opwaarts met weer een mooi uitzicht over noord-thailand. Eindelijk aangekomen bezweet en wel moesten we eerst nog de 300 treden beklimmen om daar de mooie tempel te bezoeken. Heel mooi natuurlijk zoals elke tempel eruit ziet en overal stonden kisten waar je geld aan kan doneren zodat ze de tempel schoon kunnen houden en de monikken te eten kunnen geven.. maar het viel me op dat er bij elk klein tot groot standbeeldje een geldkistje stond.. Die monnikken gaan volgens mij elke avond uit eten haha.. daarna nog lekker lokaal gegeten en weer op de scooter gesprongen. Ik ben samen met mijn bijrijdster Celine uit frankrijk naar watervallen gaan kijken om ons later weer toe te voegen bij de rest van de groep die allemaal aan het leren waren voor hun examens eind van de maand. Daarna met haast de scooters terug gebracht en de bus terug gepakt richting Bangkok.

Het is nu de 28e hier en heb niet eerder aan mijn ‘dagboek’ kunnen werken, omdat de keyboard van mijn laptop het heeft begeven.Nadat er een paar drankjes tijdens feestjes in almere overheen zijn gegaan was ik al bang dat hij het op een dag niet meer zou doen en dat moment is aangebroken. Dus vandaag heb ik een externe keyboard gekocht en kan ik iedereen weer op de hoogte houden van mijn dagelijkse avonturen.

Ik heb al zoveel meegemaakt en weet daarom niet meer op welke dag ik precies iets heb gedaan en kan niet alle details meer naar boven halen dus van de 19-4-13 t/m de 23e weet ik dus niet meer pecies wat ik allemaal heb gedaan en in welke volgorde dus het wordt mix van alle dagen.

Vanavond zijn Igor en ik met z’n 2en in de avond naar Nana gegaan. Dat is een bushalte/metrohalte. Maar in de omgeving zit van alles.. van nette clubs tot kleine barren op straat tot de ladyboys en de skybars. Igor zijn favoriete stek is een oude Volkswagen busje die is omgetovert tot bar. Dus de zijlkant en dak zijn opzij geschoven en je kan daar aan de bar aan de raamkant zitten terwijl er muziek wordt gedraaid. Heel chill. We zijn ook nog even naar een skybar gegaan. Skybars zijn barren die bovenop hotels zitten en waar je onder het genot van een drankje een mooi uitzicht hebt over Bangkok. Heeeel mooi die barren.

Na een mooie boottocht over de rivier ben ik vandaag aangekomen bij Grand Central Palace. Ik ben wel een beetje uitgekeken op tempels maar deze is tot nu toe de mooiste. Heel gedetaileerd. Prachtig spul ja.. Deze tempel is gebouwd door de 1e Keizer van Thailand en in de loop der jaren door de opvolgende Keizers verder uitgebouwd. veel goud natuurlijk en hier en daar een buddha beeld waar iedereen voor knielt en je mag ook niet naar binnen met je slippers/schoenen aan. Verder was er nog een muurschilderij die om het hele comlex heen loopt met daarop de geschiedenis van Thailand. Het lijkt wel een stripverhaal.

Ik heb nog steeds last van me buik dus heb besloten om toch maar naar het ziekenhuis te zijn. Daar kreeg ik me toch een naald in me zij.. pfff het begin van een antibiotica keur.